مرحوم غلام صابری خدا رحمتش کنه خیلی جوان خوب و خوش رویی بود

وقتی که زنده بود هیشه روی لبش خنده جاری بود هیچ کس روی صورتش نشانه ای از اخم و ناراحتی نمی دید

وقتی که رفت همه جگرشان آتش گرفت در شهر غوغایی بر پا شد از بچه کوچک گرفته دا ادم بزرگها همه اشک در چشمانشان جاری بود چون هیچ کس از او بدی ندیده بود

شاید خودش هم در ان موقع می گفت که گریه نکنید ولی کسی صدای او را نمیشنید

حالا هم که نیست هر عکسی که ازش دیدیم همش در حال خنده بوده است

خدا رحمتش کنه

برای شادی روح ان مرحوم یک فاتحه ختم کنید

انشاالله در ان دنیا در جمع انبیا و یاران وفادار الله قرار گیرد

انشاالله

وقتی باران می باره بیرون رفتن خیلی صفا می ده بزنی به دل کوه و دشت

و حسابی برای خودت بگردی

من هم اون وقتا که باران می بارید می رفتم کوه و از این روز های زیبا استفاده میکردم

یادش بخیر...

در همان گشت وگذار یک چیز نظر منو جلب کرد

بله ...

خمبه که اب باران داخلش بود  و خیلی هم زلادوربین دستم بود گفتم یه عکسی بگیرم

عکس جالب شد

این جور نیست؟

سال گذشته شاگرد اول هارو بردن کیش تفریح اسماعیل برادر من هم جزو دانش آموزان برتر بود

من همیشه آرزوی موفقیت برایش و برای همه دوستان دارم در درس و همه ی مراحل زندگی

نظر یادتون نره دستان گل